Horft yfir sviðið...

Vá, þvílík gylliboð í gangi núna kortéri fyrir kosningar. Ma ma mar áttar sig ekkert á þeim öllum.
Stjórnarflokkarnir eru þegar búnir að lofa rækilega upp í ermarnar á sér...og jafnvel upp í ermarnar á hinum flokkunum líka, sem væntanlega fá umboðið eftir kosningar ef fram fer sem horfir. Þrátt fyrir öll kosningaloforðin ættu stjórnarandstöðuflokkarnir að fá sjénsinn næstu fjögur árin.
Þeir...andsk....hafi það ættu ekki verið verri en þessi stjórn sem nú er að syngja sitt síðasta.
Annars er það sem einkennir kosningabaráttuna nú, er hversu mikill taugatitringur er á öllu. Ekki má koma upp eitthvert mál, þá þurfa allir helst að fordæma það án þess að skoða málið ofan í kjölinn. Dæmi; stóra klámmálið í Bændahöllinni, Breiðavíkurmálið osfrv. Síðan eru þeir sem ekki eru við kjötkatlana þessa stundina að bjóða upp á ýmislegt, eins og frítt í Hvalfjarðargöngin.
Bíð bara eftir að fá 'út að borða á Argentínu' frá einhverjum stjórnmálaflokknum.

Að byrja aftur...

Fékk ritstíflu um daginn...hef reynt að losa um hana. Hummprhmp...þetta er aaaaalveg að koma!

Um dauðadóm

Umræðan um dauðdóm í kjölfar aftöku Saddams Husseins á dögunum hefur vaknað á ný. Fleiri og fleiri hafa verið að tjá sig um þessi mál en áður hefur tíðkast. Nú síðast t.a.m. Gordon Brown, fjármálaráðherra Breta, sem hefur verið nefndur sem arftaki Tonys Blair, en hann fordæmdi dauðarefsingar.
Mönnum hryllir við þessum villimannslegu aðförum. Þrátt fyrir að maður eins og Saddam sem ekki var beinlínis þekktur fyrir að vera hollvinur mannsins, því ekki fara neinar sögur um það að hann hafi haft svefnlausar nætur þegar andstæðingum hans var slátrað hægri vinstri til að tryggja honum völdin. Sem hliðarvinkill á þeirri umræðu er athyglisvert að enn verið er að taka fyrir ákærur á hendur Saddam, þrátt fyrir að hann sé dauður og grafinn! Af sérstakri tillitsemi hafa dómararnir þó ákveðið að fella þær ákærur niður á fyrrverandi einræðisherranum, þar sem þeir hafa víst nægar sannanir fyrir að hann hafi hangið í hæsta gálga þarna um daginn.
Aftökur nú á dögum, tækniöldinni, hafa verið stundaðar víða, t.d. í Bandaríkjunum sem vilja telja sig með einu af mestu lýðræðisríkjum veraldar. Ekki hefur umræðan náð neinu flugi þótt verið sé að taka af lífi þegna stórveldisins jöfnum höndum. En í tímans rás hefur þar í landi þróast þessi svokallaði auga-fyrir-auga-og-tönn-fyrir-tönn-hugsunarháttur. Svona aðfarir eru því bara eðlilegar í þeirra augum. Fyrir þessum mönnum vakir líklega miklu frekar praktískar ástæður en siðferðislegar, þ.e. til að losna við að fæða, klæða og hýsa þá sem falla undir þessa skelfilegu skilgreiningu (dauðadóm).
En það skelfilega er að oft eru menn sendir inn í eilífðina á ónógum sönnunum og þar fram eftir götunum. Það er þó ekki það versta. Það versta í mínum huga er að taka sér það vald að binda endi á líf annarrar manneskju. Ég tel það ekki í mannlegu valdi að geta framkvæmt slíkt.

Þá skal ég hundur heita…

Fátt er meira rætt þessa dagana en olíusamráðssvindlið, í ljósi þess að vafi kann að leika á því að hægt verði að sakfella forkólfa olíufélaganna í málinu. Það láðist (!) nefnilega að geta um einstaklinga í ákvæðinu, þar sem minnst er á að refsingin gæti numið allt að 4 árum eða svo!

Er þetta ekki týpískt ha? Að það skyldi akkúrat hafa ‘gleymst’ að ganga svo kyrfilega frá því í lögunum að ekki léki vafi á því að átt væri við forstöðumenn fyrirtækjanna, þ.e. að þeir bæru refsiábyrgð þegar svona kæmi upp…hmm og ja hérna.

Það liggur hins vegar alveg ljóst fyrir ef maður stelur hangikjötslæri í Bónusi, þá stendur það það skýrum stöfum í hegningarlögunum;…´ef maður stelur hangikjötslæri í Bónusi, þá….’ En ef hvítflibbi er uppvís um miljarðastuld frá almenningi, þá er ekki hægt að heimfæra glæpinn á viðkomandi og refsa honum, bara af því…að það láðist að orða þetta skýrt í lögunum?!

Svo er annað mál að malla fyrir dómstólum, en það er kjaradómsklúðrið sem kom upp fyrir ári síðan (milli jóla-og nýárs 2005). En þá komst kjaradómur að þeirri niðurstöðu að hækka bæri laun alþingismanna, embættismanna og dómara um 8%, þrátt fyrir að í lögunum (5. gr. l. um kjaradóm og kjaranefnd nr.120/1992) stæði að kjaradómur yrði að taka tillit til launaþróunar á hinum almenna markaði. En eins og glöggir menn muna, þá hækkuðu laun á téðum markaði um ca 2,5%.

5. greinin hljóðar svo; Við úrlausn mála skal Kjaradómur gæta innbyrðis samræmis í starfskjörum þeim sem hann ákveður og að þau séu á hverjum tíma í samræmi við laun í þjóðfélaginu hjá þeim sem sambærilegir geta talist með tilliti til starfa og ábyrgðar. Enn fremur skal Kjaradómur taka tillit til þróunar kjaramála á vinnumarkaði.

Hvað var svona erfitt að skilja ofangreindan feitletraðan texta?
Þrátt fyrir að afdráttarlaust væri kveðið á í lögunum komst kjaradómur að því að rétt væri hækka sína umbjóðendur um næstum fjórfalt á við hina aumingjana. Sniðugt kerfi sem við búum við!?

Baráttan um þingsætin!

Prófkjör, forval og uppraðanir á lista stjórnmálaflokkanna vegna komandi alþingiskosninga vorið 2007 stendur nú sem hæst. Þótt mikið hafi verið auglýst áður, held ég að aldrei hafi jafn hraustlega verið 'tekið á því' og nú. Allar heilsíðuauglýsingarnar í blöðum, auglýsingar í sjónvarpi og á netinu, á flettiskiltum og ég veit ekki hvað. Gæði auglýsinganna eru líka alltaf að verða betri, jafnframt því sem frambjóðendurnir eru að verða 'huggulegri' ef svo má segja eftir allt snurfusið, meiköppið og fótósjoppið. Síðan hefur stíllinn og framsetningin líka breyst, t.d. eru margir frambjóðendur að fá stuðning frá þekktu fólki, sem það fær til að vera með sér á mynd, auk þess aðrar varíasjónir. Það er varla maður sér fyrir hvað þessir frambjóðendur standa, sem virðist orðið hálfgert aukaatriði í dag.
Í gær þegar ég var að fletta Mogganum þá staðnæmdist ég við eina auglýsinguna og velti fyrir mér; ,,hei, flottur jakki...og skyrta...", hélt að þetta væri auglýsing frá Dressmann eða e-m.
Nei, aldeilis ekki! Þetta var Mörður Árnason að auglýsa sjálfan sig!

Sömu laun fyrir sömu vinnu?

Umræðan um þessi mál, sbr. yfirskrift þessa pistils, hefur tekið á sig nýja mynd eftir að fótboltalandsliðskonur komust að (hafa líklega alltaf vitað) því að þær fá miklu minna fyrir að spila fyrir sína þjóð en karlarnir fá. Í framhaldinu hafa verið skrifaðir langhundar í blöð og á netið, gerð sjónvarpsinnslög, viðtöl og fleira um þetta. Sumir skilja ekki neitt í þessu hróplega óréttlæti.
OMG...ma ma maður áttar sig ekkert á svona...! Í útópíunni væri það ekki nema sanngjarnt að þessu væri jafnara skipt, en þannig er það bara ekki. Skemmtanagildið spilar þarna stóra rullu og þar með áhorfendafjöldinn á leikjunum. Karlarnir eru að trekkja áhorfendur í þúsundavís, en hjá konunum mæta kannski bara örfáir.
Ef þessi jöfnuður ætti að haldast, ætti ég þá ekki að fara fram á sömu laun og Hreiðar Már hjá KB-banka, af því að ég vinn skrifstofuvinnu eins og hann. Og ætti þá ekki Kristbjörg Kjeld að taka kverkatak á Tinnu Gunnlaugsdóttur þjóðleikhússtjóra og heimta sömu laun og Tom Cruise, þau eru jú bæði leikarar.
Neibb, ekki er því að heilsa. Ég verð a.m.k. að halda áfram að bora í nefið, góna opinmynntur út í loftið og láta mig dreyma um betri kjör.
Hins vegar má alltaf deila um hversu mikill munurinn á að vera, einnig er erfitt að bera saman gæði osfrv.
Já, en stundum er þetta bara svona.

Misskipting eða bara öfund?

Sagt er að dyggð velgengninnar sé hófsemi og dyggð mótlætisins sé styrkur. Þessi vísu orð koma óneitanlega upp í hugann þegar ég heyrði í fréttunum í gær, þar sem haft var eftir upplýsingum frá Ríkisskattstjóra, að 1% (eitt prósent) af fjölskyldum í landinu hefði 60% af fjármagnstekjunum.
Auðvitað er það bara gott mál, að fólk er að gera það gott. Ekkert við því að segja. Maður á frekar að samgleðjast þeim sem það gera heldur en að vera minnast á þetta. Ég geri það. Það er ekki við þá að sakast sem kunna að ávaxta sitt pund.
Hins vegar (Reykásinn á fullu!) eru það stjórnvöld sem setja reglurnar. Þau hafa ákveðið að hafa skatta á fjármagnstekjur 10%, en skatt á almennar launatekjur rúmlega 37%. Þá kemur þessi klassíska spurning; af hverju er verið að mismuna eftir uppruna teknanna? Af hverju er hærri skattur á tekjur sem þarf að vinna með höndunum, og sem stundum þarf jafnvel að púla og svitna til að afla þeirra, á meðan fjármagnstekjur bara lulla þarna án þess að vottur af svita komi þar nálægt?
Hvaðan koma hugleiðingarnar að framan þessu við? Jú, þeir sem ráða (í hagsmunagæslunni) geta auðveldlega lagað þennan mismun með því að jafna byrðina. En hinir sem fá minna en þeir eiga skilið (?!)láta sér nægja að nöldra og styrkja mótlætið á meðan.