Þarf ekki að vera merkilegt!

Mér til mikillar furðu...já og ánægju (sjálfhverfan) fékk ég spurningu, um daginn, hvort ég ætlaði ekki að fara setja e-ð nýtt blogg á síðuna. Persóna sú sem varpaði fram þessari spurningu sagðist varla nenna að hafa linkinn minn inni á heimasíðunni sinni ef ég ætlaði ekkert að uppfæra hjá mér. Auðvitað bar ég við ölvun og almennu minnisleysi um að hafa ekki sinnt síðunni síðustu mánuði. Einnig var notaði ég sem ástæðu að ég væri að bulla mig hásan á spjallsíðum um menn og málefni...eins og satt er. Við það fær maður útrás við að tjá sig um a.m.k. mál líðandi stundar.
Þetta blogg ætti því að fjalla um eitthvað skemmtilegt í staðinn!

Fyrir nokkru síðan fór ég ásamt vinum mínum, Einari og Unu, suður með sjó á Ljósanótt. Sem sannur Suðurnesjamaður hefði maður átt að mæta þangað frá upphafi. En þetta var í 7 skipti sem hátíðin er haldin þarna, en mitt fyrsta!
Við vorum þarna í góðu yfirlæti hjá bróður Einars, Jónasi og konu hans Öddu. Seinni partinn fórum við svo á stjá. Fórum m.a. listsýningu (frábær verk e. Fríðu Rögnvalds) og nutum síðan góðra veitinga á eftir. Þar var Axel, gamall æskuvinur og maður Fríðu. Hann var óþreyttur við að bjóða manni rauðvín og koníak. Einar var með bitter sem hann lofaði Axel að smakka. Gretturnar hjá Axel náðu alveg hringinn...,,hrmmph..djö...ógeðisdrykkur!" sagði Axel og flýtti sér að ná í konna til að renna þessu ógeði niður.
Síðan eftir dágóða stund og mörg rauðvínsglös og marga konna (var kláraður) var haldið niður á bakka til að taka þátt í hátíðarhöldunum. Farið var m.a. í leiktæki sem fór með ógnarhraða upp og niður.
Söngvatnsskortur fór að gera vart við sig hjá sumum. Um tíma leit út fyrir að Axel ætlaði að standa sig í vandlætinu gagnvart bitternum hans Einars. En að lokum gat hann ekki setið á sér:
,,Einar, kodddu með helvítis hóstasaftið!"

Svo einn í lokin sem lýsir í hnotskurn mínum vanþróaða aulahúmor.
Í þessu sama húsi, eða húsalengju, sem vinnustofa Fríðu er til til húsa er þvottahús, sem er í eigu Tælendinga þarna á staðnum og rekið af þeim. Gárungarnir segja þegar hringt er á staðinn sé svarað í símann;
,,Tottahúsið, góðan daginn!"