hjallibald

Horft yfir sviðið...

2007-03-02T05:13:00.000-08:00

Vá, þvílík gylliboð í gangi núna kortéri fyrir kosningar. Ma ma mar áttar sig ekkert á þeim öllum.
Stjórnarflokkarnir eru þegar búnir að lofa rækilega upp í ermarnar á sér...og jafnvel upp í ermarnar á hinum flokkunum líka, sem væntanlega fá umboðið eftir kosningar ef fram fer sem horfir. Þrátt fyrir öll kosningaloforðin ættu stjórnarandstöðuflokkarnir að fá sjénsinn næstu fjögur árin.
Þeir...andsk....hafi það ættu ekki verið verri en þessi stjórn sem nú er að syngja sitt síðasta.
Annars er það sem einkennir kosningabaráttuna nú, er hversu mikill taugatitringur er á öllu. Ekki má koma upp eitthvert mál, þá þurfa allir helst að fordæma það án þess að skoða málið ofan í kjölinn. Dæmi; stóra klámmálið í Bændahöllinni, Breiðavíkurmálið osfrv. Síðan eru þeir sem ekki eru við kjötkatlana þessa stundina að bjóða upp á ýmislegt, eins og frítt í Hvalfjarðargöngin.
Bíð bara eftir að fá 'út að borða á Argentínu' frá einhverjum stjórnmálaflokknum.

Að byrja aftur...

2007-02-21T03:01:00.000-08:00

Fékk ritstíflu um daginn...hef reynt að losa um hana. Hummprhmp...þetta er aaaaalveg að koma!

Um dauðadóm

2007-01-08T06:20:00.000-08:00

Umræðan um dauðdóm í kjölfar aftöku Saddams Husseins á dögunum hefur vaknað á ný. Fleiri og fleiri hafa verið að tjá sig um þessi mál en áður hefur tíðkast. Nú síðast t.a.m. Gordon Brown, fjármálaráðherra Breta, sem hefur verið nefndur sem arftaki Tonys Blair, en hann fordæmdi dauðarefsingar.
Mönnum hryllir við þessum villimannslegu aðförum. Þrátt fyrir að maður eins og Saddam sem ekki var beinlínis þekktur fyrir að vera hollvinur mannsins, því ekki fara neinar sögur um það að hann hafi haft svefnlausar nætur þegar andstæðingum hans var slátrað hægri vinstri til að tryggja honum völdin. Sem hliðarvinkill á þeirri umræðu er athyglisvert að enn verið er að taka fyrir ákærur á hendur Saddam, þrátt fyrir að hann sé dauður og grafinn! Af sérstakri tillitsemi hafa dómararnir þó ákveðið að fella þær ákærur niður á fyrrverandi einræðisherranum, þar sem þeir hafa víst nægar sannanir fyrir að hann hafi hangið í hæsta gálga þarna um daginn.
Aftökur nú á dögum, tækniöldinni, hafa verið stundaðar víða, t.d. í Bandaríkjunum sem vilja telja sig með einu af mestu lýðræðisríkjum veraldar. Ekki hefur umræðan náð neinu flugi þótt verið sé að taka af lífi þegna stórveldisins jöfnum höndum. En í tímans rás hefur þar í landi þróast þessi svokallaði auga-fyrir-auga-og-tönn-fyrir-tönn-hugsunarháttur. Svona aðfarir eru því bara eðlilegar í þeirra augum. Fyrir þessum mönnum vakir líklega miklu frekar praktískar ástæður en siðferðislegar, þ.e. til að losna við að fæða, klæða og hýsa þá sem falla undir þessa skelfilegu skilgreiningu (dauðadóm).
En það skelfilega er að oft eru menn sendir inn í eilífðina á ónógum sönnunum og þar fram eftir götunum. Það er þó ekki það versta. Það versta í mínum huga er að taka sér það vald að binda endi á líf annarrar manneskju. Ég tel það ekki í mannlegu valdi að geta framkvæmt slíkt.

Þá skal ég hundur heita…

2006-12-20T01:34:00.000-08:00

Fátt er meira rætt þessa dagana en olíusamráðssvindlið, í ljósi þess að vafi kann að leika á því að hægt verði að sakfella forkólfa olíufélaganna í málinu. Það láðist (!) nefnilega að geta um einstaklinga í ákvæðinu, þar sem minnst er á að refsingin gæti numið allt að 4 árum eða svo!

Er þetta ekki týpískt ha? Að það skyldi akkúrat hafa ‘gleymst’ að ganga svo kyrfilega frá því í lögunum að ekki léki vafi á því að átt væri við forstöðumenn fyrirtækjanna, þ.e. að þeir bæru refsiábyrgð þegar svona kæmi upp…hmm og ja hérna.

Það liggur hins vegar alveg ljóst fyrir ef maður stelur hangikjötslæri í Bónusi, þá stendur það það skýrum stöfum í hegningarlögunum;…´ef maður stelur hangikjötslæri í Bónusi, þá….’ En ef hvítflibbi er uppvís um miljarðastuld frá almenningi, þá er ekki hægt að heimfæra glæpinn á viðkomandi og refsa honum, bara af því…að það láðist að orða þetta skýrt í lögunum?!

Svo er annað mál að malla fyrir dómstólum, en það er kjaradómsklúðrið sem kom upp fyrir ári síðan (milli jóla-og nýárs 2005). En þá komst kjaradómur að þeirri niðurstöðu að hækka bæri laun alþingismanna, embættismanna og dómara um 8%, þrátt fyrir að í lögunum (5. gr. l. um kjaradóm og kjaranefnd nr.120/1992) stæði að kjaradómur yrði að taka tillit til launaþróunar á hinum almenna markaði. En eins og glöggir menn muna, þá hækkuðu laun á téðum markaði um ca 2,5%.

5. greinin hljóðar svo; Við úrlausn mála skal Kjaradómur gæta innbyrðis samræmis í starfskjörum þeim sem hann ákveður og að þau séu á hverjum tíma í samræmi við laun í þjóðfélaginu hjá þeim sem sambærilegir geta talist með tilliti til starfa og ábyrgðar. Enn fremur skal Kjaradómur taka tillit til þróunar kjaramála á vinnumarkaði.

Hvað var svona erfitt að skilja ofangreindan feitletraðan texta?
Þrátt fyrir að afdráttarlaust væri kveðið á í lögunum komst kjaradómur að því að rétt væri hækka sína umbjóðendur um næstum fjórfalt á við hina aumingjana. Sniðugt kerfi sem við búum við!?

Baráttan um þingsætin!

2006-11-10T05:41:00.000-08:00

Prófkjör, forval og uppraðanir á lista stjórnmálaflokkanna vegna komandi alþingiskosninga vorið 2007 stendur nú sem hæst. Þótt mikið hafi verið auglýst áður, held ég að aldrei hafi jafn hraustlega verið 'tekið á því' og nú. Allar heilsíðuauglýsingarnar í blöðum, auglýsingar í sjónvarpi og á netinu, á flettiskiltum og ég veit ekki hvað. Gæði auglýsinganna eru líka alltaf að verða betri, jafnframt því sem frambjóðendurnir eru að verða 'huggulegri' ef svo má segja eftir allt snurfusið, meiköppið og fótósjoppið. Síðan hefur stíllinn og framsetningin líka breyst, t.d. eru margir frambjóðendur að fá stuðning frá þekktu fólki, sem það fær til að vera með sér á mynd, auk þess aðrar varíasjónir. Það er varla maður sér fyrir hvað þessir frambjóðendur standa, sem virðist orðið hálfgert aukaatriði í dag.
Í gær þegar ég var að fletta Mogganum þá staðnæmdist ég við eina auglýsinguna og velti fyrir mér; ,,hei, flottur jakki...og skyrta...", hélt að þetta væri auglýsing frá Dressmann eða e-m.
Nei, aldeilis ekki! Þetta var Mörður Árnason að auglýsa sjálfan sig!

Sömu laun fyrir sömu vinnu?

2006-11-01T03:51:00.000-08:00

Umræðan um þessi mál, sbr. yfirskrift þessa pistils, hefur tekið á sig nýja mynd eftir að fótboltalandsliðskonur komust að (hafa líklega alltaf vitað) því að þær fá miklu minna fyrir að spila fyrir sína þjóð en karlarnir fá. Í framhaldinu hafa verið skrifaðir langhundar í blöð og á netið, gerð sjónvarpsinnslög, viðtöl og fleira um þetta. Sumir skilja ekki neitt í þessu hróplega óréttlæti.
OMG...ma ma maður áttar sig ekkert á svona...! Í útópíunni væri það ekki nema sanngjarnt að þessu væri jafnara skipt, en þannig er það bara ekki. Skemmtanagildið spilar þarna stóra rullu og þar með áhorfendafjöldinn á leikjunum. Karlarnir eru að trekkja áhorfendur í þúsundavís, en hjá konunum mæta kannski bara örfáir.
Ef þessi jöfnuður ætti að haldast, ætti ég þá ekki að fara fram á sömu laun og Hreiðar Már hjá KB-banka, af því að ég vinn skrifstofuvinnu eins og hann. Og ætti þá ekki Kristbjörg Kjeld að taka kverkatak á Tinnu Gunnlaugsdóttur þjóðleikhússtjóra og heimta sömu laun og Tom Cruise, þau eru jú bæði leikarar.
Neibb, ekki er því að heilsa. Ég verð a.m.k. að halda áfram að bora í nefið, góna opinmynntur út í loftið og láta mig dreyma um betri kjör.
Hins vegar má alltaf deila um hversu mikill munurinn á að vera, einnig er erfitt að bera saman gæði osfrv.
Já, en stundum er þetta bara svona.

Misskipting eða bara öfund?

2006-10-06T09:03:00.000-07:00

Sagt er að dyggð velgengninnar sé hófsemi og dyggð mótlætisins sé styrkur. Þessi vísu orð koma óneitanlega upp í hugann þegar ég heyrði í fréttunum í gær, þar sem haft var eftir upplýsingum frá Ríkisskattstjóra, að 1% (eitt prósent) af fjölskyldum í landinu hefði 60% af fjármagnstekjunum.
Auðvitað er það bara gott mál, að fólk er að gera það gott. Ekkert við því að segja. Maður á frekar að samgleðjast þeim sem það gera heldur en að vera minnast á þetta. Ég geri það. Það er ekki við þá að sakast sem kunna að ávaxta sitt pund.
Hins vegar (Reykásinn á fullu!) eru það stjórnvöld sem setja reglurnar. Þau hafa ákveðið að hafa skatta á fjármagnstekjur 10%, en skatt á almennar launatekjur rúmlega 37%. Þá kemur þessi klassíska spurning; af hverju er verið að mismuna eftir uppruna teknanna? Af hverju er hærri skattur á tekjur sem þarf að vinna með höndunum, og sem stundum þarf jafnvel að púla og svitna til að afla þeirra, á meðan fjármagnstekjur bara lulla þarna án þess að vottur af svita komi þar nálægt?
Hvaðan koma hugleiðingarnar að framan þessu við? Jú, þeir sem ráða (í hagsmunagæslunni) geta auðveldlega lagað þennan mismun með því að jafna byrðina. En hinir sem fá minna en þeir eiga skilið (?!)láta sér nægja að nöldra og styrkja mótlætið á meðan.

Þarf ekki að vera merkilegt!

2006-09-14T06:47:00.000-07:00

Mér til mikillar furðu...já og ánægju (sjálfhverfan) fékk ég spurningu, um daginn, hvort ég ætlaði ekki að fara setja e-ð nýtt blogg á síðuna. Persóna sú sem varpaði fram þessari spurningu sagðist varla nenna að hafa linkinn minn inni á heimasíðunni sinni ef ég ætlaði ekkert að uppfæra hjá mér. Auðvitað bar ég við ölvun og almennu minnisleysi um að hafa ekki sinnt síðunni síðustu mánuði. Einnig var notaði ég sem ástæðu að ég væri að bulla mig hásan á spjallsíðum um menn og málefni...eins og satt er. Við það fær maður útrás við að tjá sig um a.m.k. mál líðandi stundar.
Þetta blogg ætti því að fjalla um eitthvað skemmtilegt í staðinn!

Fyrir nokkru síðan fór ég ásamt vinum mínum, Einari og Unu, suður með sjó á Ljósanótt. Sem sannur Suðurnesjamaður hefði maður átt að mæta þangað frá upphafi. En þetta var í 7 skipti sem hátíðin er haldin þarna, en mitt fyrsta!
Við vorum þarna í góðu yfirlæti hjá bróður Einars, Jónasi og konu hans Öddu. Seinni partinn fórum við svo á stjá. Fórum m.a. listsýningu (frábær verk e. Fríðu Rögnvalds) og nutum síðan góðra veitinga á eftir. Þar var Axel, gamall æskuvinur og maður Fríðu. Hann var óþreyttur við að bjóða manni rauðvín og koníak. Einar var með bitter sem hann lofaði Axel að smakka. Gretturnar hjá Axel náðu alveg hringinn...,,hrmmph..djö...ógeðisdrykkur!" sagði Axel og flýtti sér að ná í konna til að renna þessu ógeði niður.
Síðan eftir dágóða stund og mörg rauðvínsglös og marga konna (var kláraður) var haldið niður á bakka til að taka þátt í hátíðarhöldunum. Farið var m.a. í leiktæki sem fór með ógnarhraða upp og niður.
Söngvatnsskortur fór að gera vart við sig hjá sumum. Um tíma leit út fyrir að Axel ætlaði að standa sig í vandlætinu gagnvart bitternum hans Einars. En að lokum gat hann ekki setið á sér:
,,Einar, kodddu með helvítis hóstasaftið!"

Svo einn í lokin sem lýsir í hnotskurn mínum vanþróaða aulahúmor.
Í þessu sama húsi, eða húsalengju, sem vinnustofa Fríðu er til til húsa er þvottahús, sem er í eigu Tælendinga þarna á staðnum og rekið af þeim. Gárungarnir segja þegar hringt er á staðinn sé svarað í símann;
,,Tottahúsið, góðan daginn!"

Reynslusaga af pabba

2006-05-11T07:04:00.000-07:00

10052006
Gamli maðurinn varð fyrir því að fá heilablóðfall, laugardaginn fyrir páskana. Hann missti máttinn töluvert vinstra megin, og hefur nú skerta stjórn á hreyfingum þeim megin, auk þess sem hann varð þvoglumæltur (ekki á bætandi). Þar fyrir utan sem hann skröltir um á ,,einari”.
Þegar þetta er ritað er hann búinn að vera á spítala (hjartadeildinni á LSH) í þrjár vikur. Nánast allan þann tíma hefur hann verið að bíða eftir plássi í endurhæfingu á Grensás.
Ekki hefur honum líkað vistin á LSH neitt sérstaklega vel....finnst maturinn vondur, þjónustan sömuleiðis. Hann hefur greinilega misreiknað stjörnufjöldann á þjónustustiginu þegar lagðist inn á Lansann. Hefur sem sagt allt á hornum sér og reynir að finna sér allt til foráttu. Hann hefur m.a.s. ekkert róast við það þegar ég segi honum að ég fái sama mat og hann!
Í vikunni tjáði hann sig nokkuð opinskátt um starfsfólkið við mig. Sagði t.a.m. að þessi albanska, tveggja barna móðirin væri ágæt, en þessi frá Sri Lanka (Lönku) væri hins vegar alveg vonlaus, bæði löt og leiðinleg. Henni líkaði víst illa að pabbi bíaði allt út. Hann benti henni þá kurteislega (eins og honum einum lagið þið vitið!) á að það væri einmitt ástæðan fyrir því að hún hefði þarna vinnu yfirleitt! Hrrrmph...alltaf jafn mjúkur kallinn.
Hann hefur margsinnis reynt að strjúka og beitt kænskubrögðum þegar hann hefur vitnað nánast orðrétt í leyfisviðtöl frá læknum og hjúkrunarfólki, sem hann hefur skáldað jafnóðum. Um daginn var hann t.a.m. gripinn fyrir utan Kringluna (landspítalakringluna) í leigubíl, þar sem hann var u.þ.b. að leggja af stað heim á leið. Í gær plataði hann mig upp úr skónum þegar hann sagðist hafa fengið bæjarleyfi, en þegar heim var komið upp í Arahóla harðneitaði hann að snúa til baka. Sagðist bara ekki fara aftur upp á spítala.
,,Jæja góði” sagði ég og hló við fót! Seinna um daginn stormuðum við Friðrik bróðir og reyndum að telja honum hughvarf, en allt kom fyrir ekki. Því lauk með að við skildum hann einan eftir í íbúðinni og sögðum honum að hringja þegar hann væri farinn að veslast upp úr hungri og vosbúð.
Síðan eftir þetta gengu símtölin á víxl upp á hjartadeild, var það aðallega Friðrik sem sá um þann þátt málsins (hann er meiri tuðari en ég!) til að reyna koma kallinum upp á spítala á ný.
Um kvöldið þegar ljóst var að hann ætlaði að snúa til baka upp á spítala vorum við pabbi að ræða saman (oftast eru þetta ekki venjulegir díalógar), þá varð eftirfarandi samtal þegar hann spurði hvort Friðrik kæmi;
,,Nei, hann kemur ekki í kvöld” svaraði ég.
,,Nú hvers vegna ekki?” tuldraði pabbi.
,,Hann er að læra undir próf” svaraði ég.
,,Ha, próf...í hvurju?” spurði sá gamli.
,,Í plöntuhagfræði!” svaraði ég í aulahúmorsskapi.
,,Ha!?” kváði pabbi frekar hugsi og fannst þetta a.m.k. ekkert fyndið.
,,Nei, hann er er að læra undir vélhjólapróf, sem hann ætlar að þreyta á morgun!” leiðrétti ég.
Síðan vorum við þarna dágóða stund í íbúðinni og horfðum á handbolta og röfluðum eitthvað.
Þegar við vorum að búa okkur undir að leggja af stað niður á spítala þá spyr pabbi sisona:
,,Hvað er með þetta plöntuvesen hjá honum Friðrik?”

Bara í BNA

2006-04-04T06:20:00.000-07:00

Undanfarið hefur verið þvílík gúrka í fréttum að einn þriðji væri nóg. Maður hlustar og horfir á fréttir af gömlum vana, án sérstakrar athygli. Augnlokin eru alveg í hvíldarstöðu langtímum saman.
En ein frétt í gærkvöldi fékk þau til þess að lyftast aðeins nokkra millimetra a.m.k., þegar sagt var frá réttarhöldum í Virginíu í Bandaríkjunum. Dómstóllinn úrskurðaði að Zacarias Moussaoui, félagi hryðjuverkasamtakanna al-Kaída, hefði framið glæpi sem réttlættu dauðarefsingu samkvæmt bandarískum hegningarlögum. Eins óintressant og þetta hljómar, en það sem fékk auglokin til að hreyfast var framsetning fréttarinnar...sem var á þá lund að kviðdómur hafði legið yfir þessu í fjóra daga og komst svo að þeirri niðurstöðu að hægt væri að dæma manninn til dauða (því hann hafði sagt ósatt í ágúst 2001 og þar með stuðlað að dauða tæplega 3000 manna). Kviðdómurinn lá sem sagt í nokkra daga til að finna leið til að dæma manninn til dauða. Hann hefði vitaskuld ekki verið í vandræðum að dæma hann í svona 7 ævilöng fangelsi. En eins og fréttin var matreidd var það afrek út af fyrir sig að finna dauðadóm yfir þessum meinta hryðjuverkamanni.
Ekki svo að skilja að ég hafi einhverja samúð þessum meinta hryðjuverkamanni, sem hafði allt annað í huga en að syngja í kirkjukór þarna vestur frá eða eitthvað álíka. En hann hafði í sjálfu sér ekkert á samviskunni annað en að hafa sagt ósatt. Kannski fulllangt gengið að senda hann í rafmagnsstólinn fyrir það.
En aðalástæðan fyrir þessum skrifum, er þessi upplifun mín á hvernig hugsunarhátturinn hefur þróast þarna í Amríkunni. Spurningin sem er vætal í þessu; hvernig getur maður svalað hefndarþorsta sínum? Dráp er það eina sem getur það í augum langflestra Bandaríkjamanna. Við í Evrópu erum ekki komin alveg svo langt...enn að a.m.k.

hb.

Varhugaverðir stjórnmálamenn

2006-03-09T05:42:00.000-08:00

Nei, nú verð ég að stinga niður penna. Eftir að hafa hlustað á umræður í Kastljósi í gærkvöldi um brotthvarf Árna Magnússonar félagsmálaráðherra úr pólitík nú síðustu daga, þá get ég ekki setið á mér að tjá mig örlítið um þessi mál. Öskurapi...fyrirgefið ég meina Össur Skarphéðinsson og Jónína Bjartmarz voru álitsgjafar í þættinum. Eins og nærri má geta var leðjan sem lak út úr þeim með hreinum ólíkindum. Þau kepptust við að hefja Árna upp til skýjanna...og var engu líkara en að sjálfur Mahatma Gandhi væri þarna endurborinn eða e-ð álíka. Svo tók náttúrulega steininn úr þegar kom að því að ræða embættisfærslu Árna í ,,jafnréttisstýrumálinu”. Össur sagði það ,,fráleitt”, að það hefði verið tilefni afsagnar (sem var skoðun mjög margra á þeim tíma sem málið kom upp) Árna. Það var ekki laust við að hrollur færi um mann við að heyra þessa yfirlýsingu frá fyrrverandi formanni Samfylkingarinnar. Hann var þarna að lýsa skoðun sinni í máli konu (Valgerðar Bjarnadóttur) einnar sem þurfti að berjast alla leið upp í Hæstarétt landsins til að ná fram sjálfsögðum rétti sínum, meðan sumir hverjir (í svipaðri stöðu) hætta þegar héraðsdómur fellur, þar sem þeir treysta sér í baráttu við það ofurefli þegar ríkið er annars vegar. Dómstólarnir (sérstaklega héraðsdómur) eru einfaldlega það oft hallir undir ríkið.
En það sem er mest skerí í þessu, er að Össur, sem er í framvarðarsveit SF, tjáir sig svo opinskátt í þessu máli, og er jafnvel líklegur til að gegna ráðherraembætti í næstu ríkisstjórn , sem leiðir að því líkur að hann myndi bregðast við á svipaðan hátt og Árni gerði gagnvart Valgerði.
Svo við rifjum upp tilurð stjórnsýslulaganna, en þau voru sett gagngert til að vernda borgarana gagnvart ofurveldi og yfirburðum ríkisins sem það hefur. Í lögunum er m.a. kveðið á um að ríkið eigi ekki að fara ,,strangar í sakirnar en nauðsyn ber til” (meðalhófsreglan). Árna Magnússyni hefði verið í lófa lagið að bíða eftir dómi Hæstaréttar, áður en hann tók svona afdrifaríka ákvörðun. En Össur var þarna í þættinum að reyna vera voðalega töff eins og Árni reyndi á sínum tíma. En maður spyr sig hvað sé eiginlega töff við það að traðka á fólki, tilfinningum þess, og að ráða örlögum þess með kjánalegum töffaraskap? Ég skil ekki hvaða kikk menn fá út úr því.
Ég segi það nú, og hef sagt það áður, að það er mannhreinsun að losna við mann eins og Árna úr pólitíkinni, en að sama skapi mikið áhyggjuefni að hafa menn þarna á borð við Össur sem hika ekki við að níðast á fólki.

2005-11-07T05:31:00.000-08:00

Um hvað að skrifa?

Í þessum skrifum mínum á bloggsíðunni mun ekkert verða mér óviðkomandi að skrifa um, hvort sem það heitir pólitík, viðskipti, fjölmiðlar, listir og menning, atvinnuleysi, geimferðir fyrr og nú, lestur góðra bóka, akstur utan vega, lausaganga búfjár, skrílslæti, málefni þriðja heimsins, hryðjuverkaógn, kaþólska, félagsmál, fljúgangi furðuhlutir, vélar og tækni, skósólar, mittismál antílópa, skurðgröfur og skólamál, skattpíning m.t.t. velferðarríkisins, útspil í rangri hendi, kvótasukk, spilling, brask, heilaþvottur, stöðuveitingar osfrv. osfrv.
Mun ekki liggja á liði mínu að varpa ljósi á þessi mál og hjálpa til að kryfja þau til mergjar. Mun jafnvel hoppa í hlutverk litla landsímamannsins ef svo ber undir. Markmiðið er að sjálfsögðu að láta gott af sér leiða og þ.a.l. stuðla að bættu mannlífi og þar með betri lífsgæðum.
Að lokum mun ég leitast til að vera stuttorður og forðast óþarfa málalengingar, enda eru þær aldrei...þá meina ég aldrei...til góðs, einungis til að drepa málum á dreif og draga athyglina frá aðalatriðunum.

hb

Velkomin á síðuna!

2005-11-04T07:17:00.000-08:00

Jæja, gott fólk!
Þá er komið að því að láta allt flakka um heima og geima hér á nýja blogginu mínu. Ég mun keppast við að skaprauna ykkur á sem dásamlegastan hátt. Þörfin fyrir tjáninguna er slík að ég get einfaldlega ekki hamið mig lengur.
Æ, ekki taka þetta mjög alvarlega. En allavega þetta er alveg kjörinn vettvangur til að ,,létta á sér" um málefni líðandi stundar.

hb